„Dla mnie skoki narciarskie to jak latanie”

Dawid Kubacki opowiada o magii latania, duchu zespołowym panującym w międzynarodowej drużynie fischer oraz o swoich ambicjach związanych z nowym sezonem Pucharu Świata. Dzięki cierpliwości, determinacji i silnej wierze we własne możliwości zamierza powrócić na szczyt. W tym wywiadzie opowiada o tym, co sprawia, że skoki narciarskie są tak wyjątkowe, jak radzi sobie z niepowodzeniami oraz dlaczego przynależność do rodziny fischer i Fischer Sports ma dla niego tak wielkie znaczenie

Nowy sezon skoków narciarskich zbliża się wielkimi krokami. Jak się czujesz przed jego rozpoczęciem? Jak przebiegały przygotowania i na co szczególnie czekasz w nadchodzących miesiącach?
Tak, w moim przypadku tym, co przyciągnęło mnie do skoków narciarskich, była moja od zawsze wielka miłość do wszelkiego rodzaju latania, a także to, że jeździłem na nartach od najmłodszych lat. Te dwa marzenia połączyły się i zostałem skoczkiem narciarskim – myślę, że to właśnie kocham najbardziej. Skoki narciarskie nie przypominają żadnego innego sportu. Niewiele jest dyscyplin, w których naprawdę można poczuć powietrze pod nartami i mieć wrażenie, że się leci. Być może tylko loty szybowcowe i spadochroniarstwo są nieco podobne, ale tutaj musisz naprawdę polegać na swoich umiejętnościach, na tym, co potrafisz zrobić na skoczni. I naprawdę czujesz, że wszystko zależy od ciebie. Jak skoczyć? Jak kontrolować prędkość w powietrzu? Jak wylądować? I to właśnie, moim zdaniem, jest piękne w skokach narciarskich. 

Każdy, kto chce odnieść sukces w skokach narciarskich, musi umieć radzić sobie nie tylko z sukcesami, ale także z porażkami. Jak sobie z tym radzisz? Czy jest jakieś doświadczenie w twojej karierze, z którego wiele się nauczyłeś?
Tak, skoki narciarskie, podobnie jak prawdopodobnie każdy inny sport, przynoszą nie tylko radosne chwile, kiedy idzie ci naprawdę dobrze i wygrywasz, ale także momenty, kiedy nie idzie zbyt dobrze. Myślę, że zawsze byłem wystarczająco cierpliwy i uparty, by w końcu osiągnąć swoje cele. Nie ma znaczenia, jak źle było. Zawsze wierzyłem w siebie i w to, że faktycznie mogę to osiągnąć. Nawet w tych mniej dobrych momentach zawsze dążyłem do przodu, zmuszałem się do przekraczania granic, by znaleźć drogę powrotną do dobrych skoków. I wiele razy to się sprawdzało. Wierzę więc, że jestem w stanie pokonać wszelkie trudności i w końcu stać się silniejszym. Myślę, że w mojej karierze było wiele momentów, kiedy naprawdę zmagałam się z trudnościami i bardzo potrzebowałam wsparcia od rodziny oraz ludzi wokół mnie, ale oni zawsze mnie wspierali. I w końcu wracałam na skocznię, pokazując dobre skoki. I to jest właśnie piękna strona skoków narciarskich. 

Typowy dzień zawodów charakteryzuje się ustalonymi procedurami i intensywną koncentracją. Czy masz jakieś konkretne nawyki lub rytuały, które dają ci poczucie bezpieczeństwa przed skokiem? I bez czego absolutnie nie możesz się obejść w dniu zawodów?
Tak, oczywiście, w każdy dzień zawodów mam pewne nawyki, które wykonuję przed zawodami lub przed rozgrzewką, zanim wejdę na skocznię. Właściwie to wiele drobnych nawyków. Nie ma jednak jednej konkretnej rzeczy, którą robię. Nie wiem, na przykład dziesięć pompek, a potem skok. W przeciwnym razie to nie działa. To nie jest nic takiego, ale mam wiele drobnych nawyków. Może to być również coś, co lubię zjeść rano lub przed zawodami, albo coś, czego nie lubię jeść, bo wtedy czuję się trochę ociężały w żołądku. Tak więc chodzi o tego typu rzeczy. I ostatecznie jedyną rzeczą, której naprawdę potrzebuję na skoczni, aby osiągnąć dobry wynik i zaprezentować swoje umiejętności, jest mój sprzęt. Potrzebuję nart, butów, kombinezonu, kasku i wszystkiego, co jest niezbędne do skoków narciarskich. Ale poza tym nie ma naprawdę nic, co musiałbym mieć przy sobie.

Oprócz indywidualnych wyników ważną rolę odgrywa również praca zespołowa. Jak postrzegasz ducha zespołowego w międzynarodowej drużynie fischer? Czego możesz się nauczyć od innych zawodników i co sam wnosisz do zespołu?
W skokach narciarskich od wielu lat tworzymy w zasadzie jedną wielką rodzinę skoczków i znamy się całkiem dobrze – zarówno na skoczniach, jak i poza nimi, na zgrupowa-niach, a czasem także prywatnie. Tak więc teraz, w tej dużej drużynie fischer, w zasadzie znamy się już od dawna. A na skoczni, jak zawsze, jesteśmy rywalami. Walczymy z każdym innym skoczkiem, by pokazać się z jak najlepszej strony i pokonać wszystkich pozostałych. Ale kiedy zdejmujemy narty u podnóża skoczni, znów stajemy się przyjaciółmi. Śmiejemy się, cieszymy się z dobrych wyników, gratulujemy sobie nawzajem. I zasadniczo uważam, że to największe piękno tego sportu. Że nawet jeśli walczymy na skoczni, to kiedy zdejmujemy narty, jesteśmy kolegami i kibicujemy sobie nawzajem. I w zasadzie potrafimy cieszyć się tymi dobrymi chwilami, nawet gdy nie wygrywamy. Kiedy sam nie wygrywam, ale widzę, jak wygrywa mój kolega, również potrafię cieszyć się tą chwilą. To również motywuje mnie do jeszcze większego skupienia się na skokach narciarskich, ponieważ pokazuje, co można osiągnąć. A potem liczy się tylko to, by nadal bardzo ciężko pracować.

 

 

Na koniec spojrzenie w przyszłość: jakie osobiste cele wyznaczasz sobie na nowy sezon? A pod koniec zimy, na czym będziesz się skupiać, aby ocenić, czy był to dla ciebie udany sezon?

Tak, w tym sezonie czekają nas ważne wydarzenia w ramach Pucharu Świata. Z pewnością bardzo ważne będzie więc pokazanie tam naprawdę dobrych wyników. Ale osobiście zawsze staram się skupiać na najbliższych zawodach – na tym, co mogę zrobić, co mogę pokazać w tych zawodach, jak mogę skoczyć i jak uzyskać najszerszy uśmiech po skoku, po prostu po to, by poczuć, że wszystko zrobiłem prawidłowo. Lubię być naprawdę zadowolony ze swoich występów na skoczni. A wyniki powinny idealnie iść w parze z tym. Oczywiście wyniki w klasyfikacji generalnej też są ważne. Naprawdę staram się ciężko pracować, żeby wrócić na najwyższy poziom w Pucharze Świata i rywalizować z najlepszymi o czołowe miejsca. O to właśnie w tym wszystkim chodzi.

cd-green-6548874db8-kdt9g