Katedra św. Marka w Wenecji to architektoniczne dzieło sztuki i symbol miasta. W ostatnich latach była jednak wielokrotnie zagrożona przez powodzie. System szklanych barier będzie w przyszłości chronił katedrę św. Marka przed uszkodzeniami spowodowanymi falami powodziowymi i zalaniami. Za pomocą zaprawy iniekcyjnej fischer FIS EM Plus w połączeniu z prętami kotwiącymi fischer FIS A około 1,2-metrowe szklane płyty zostały trwale i bezpiecznie zakotwione w podłożu.
Katedra św. Marka w Wenecji (Basilica di San Marco) jest jedną z najbardziej spektakularnych budynków sakralnych we Włoszech. a co roku odwiedzają ją setki tysięcy turystów. Od wieków stanowi ona centrum życia publicznego i religijnego w Wenecji.


W nocy z 12 na 13 listopada 2019 roku poziom wody w Wenecji wzrósł do 1,87 m n.p.m. Był to najwyższy odnotowany poziom od niszczycielskiej powodzi z 1966 roku, kiedy woda osiągnęła 1,94 m n.p.m. Słona woda dostała się do krypty bazyliki, naruszyła statykę konstrukcji oraz uszkodziła mozaiki podłogowe i mury. Szczególnie poważne okazały się skutki wykwitów solnych, widocznych między innymi na cegłach, wapieniach i marmurze w Bazylice św. Marka.
Pod wpływem wilgoci sole zawarte w materiałach budowlanych rozpuszczają się i przemieszczają ku powierzchni. Gdy woda odparowuje, pozostają na elementach budowlanych w postaci nieestetycznego osadu. W trakcie wysychania sole krystalizują i zwiększają swoją objętość. Szczególnie narażone na działanie słonej wody są wapienie typowe dla architektury weneckiej oraz marmur. W porach, pustkach i pęknięciach kamienia tworzą się wykwity podpowierzchniowe, które prowadzą do łuszczenia się materiału, pęknięć i odprysków.


