fischer Niemcy

fischer wzmacnia szklaną ścianę ochronną katedry św. Marka w Wenecji

Katedra św. Marka w Wenecji to architektoniczne dzieło sztuki i symbol miasta. W ostatnich latach była jednak wielokrotnie zagrożona przez powodzie. System szklanych barier będzie w przyszłości chronił katedrę św. Marka przed uszkodzeniami spowodowanymi falami powodziowymi i zalaniami. Za pomocą zaprawy iniekcyjnej fischer FIS EM Plus w połączeniu z prętami kotwiącymi fischer FIS A około 1,2-metrowe szklane płyty zostały trwale i bezpiecznie zakotwione w podłożu.

Katedra św. Marka w Wenecji (Basilica di San Marco) jest jedną z najbardziej spektakularnych budynków sakralnych we Włoszech. a co roku odwiedzają ją setki tysięcy turystów. Od wieków stanowi ona centrum życia publicznego i religijnego w Wenecji.

Karta obiektu Katedra św. Marka w Wenecji

Zadanie:
Zagrożenie powodzią. System szklanych barier będzie w przyszłości chronić katedrę św. Marka przed uszkodzeniami spowodowanymi falami powodziowymi i zalaniami.
Rok budowy
Kościół poświęcony ewangelistowi Markowi został założony w 828 roku, jednak jego obecny wygląd pochodzi z XI wieku.
Ściana ochronna:
Szklana osłona katedry św. Marka wykonana jest ze szkła warstwowego hartowanego termicznie i jest zamocowana do konstrukcji ze stali nierdzewnej AISI 316.
Wał ochronny:
Balustrada o wysokości 1,20 m ma od teraz zabezpieczać bazylikę przed powodziami do poziomu wody 2 m powyżej normy. W ten sposób szklany mur ochronny może ochroni historyczny zabytek przed wilgocią i zachować go dla przyszłych pokoleń.
Kościół poświęcony ewangeliście Markowi został założony w 828 roku, jednak jego obecny wygląd pochodzi z XI wieku. Bazylika św. Marka łączy w sobie architekturę bizantyjską oraz inne style, takie jak późniejsze rozbudowy w stylu weneckiego gotyku. Jest świadectwem morskiej i gospodarczej potęgi Republiki Weneckiej (Serenissima) od VII/VIII wieku do 1797 roku. Od 1807 roku bazylika św. Marka pełni funkcję katedry patriarchy Wenecji. 

Bazylika św. Marka zachwyca bogactwem dzieł sztuki: od cennych marmurowych kolumn po liczne mozaiki ze złotą folią, dzięki którym zyskała miano „Złotej Bazyliki”. Na powierzchni 8 000 m² rozciąga się jeden z największych na świecie jednolitych zespołów mozaikowych. Ten historyczny symbol Wenecji pozostaje jednak narażony na powodzie, dlatego przed wodą mają go chronić dyskretne szklane bariery.

W nocy z 12 na 13 listopada 2019 roku poziom wody w Wenecji wzrósł do 1,87 m n.p.m. Był to najwyższy odnotowany poziom od niszczycielskiej powodzi z 1966 roku, kiedy woda osiągnęła 1,94 m n.p.m. Słona woda dostała się do krypty bazyliki, naruszyła statykę konstrukcji oraz uszkodziła mozaiki podłogowe i mury. Szczególnie poważne okazały się skutki wykwitów solnych, widocznych między innymi na cegłach, wapieniach i marmurze w Bazylice św. Marka.

Pod wpływem wilgoci sole zawarte w materiałach budowlanych rozpuszczają się i przemieszczają ku powierzchni. Gdy woda odparowuje, pozostają na elementach budowlanych w postaci nieestetycznego osadu. W trakcie wysychania sole krystalizują i zwiększają swoją objętość. Szczególnie narażone na działanie słonej wody są wapienie typowe dla architektury weneckiej oraz marmur. W porach, pustkach i pęknięciach kamienia tworzą się wykwity podpowierzchniowe, które prowadzą do łuszczenia się materiału, pęknięć i odprysków.

Szklana bariera ochronna wokół Bazyliki św. Marka została wykonana z warstwowego szkła hartowanego termicznie i połączona z konstrukcją ze stali nierdzewnej AISI 316. Około 150 metrów bieżących szklanych paneli otacza bazylikę pod kątem prostym na całym obwodzie. Zastosowano wyjątkowo przejrzyste szkło, aby nie zmieniało odbioru białego marmuru na fasadzie Bazyliki św. Marka. Dzięki temu widok z Placu św. Marka na katedrę pozostaje niezakłócony mimo bariery. Do mocowania szyn ze stali nierdzewnej w fundamencie betonowym zastosowano zaprawę iniekcyjną fischer FIS EM Plus wraz z prętami kotwiącymi FIS A.
System chemicznego mocowania zapewnia trwałe i bezpieczne kotwienie w betonie oraz wykonywanie późniejszych połączeń zbrojeniowych zgodnie z Europejskimi Ocenami Technicznymi (ETA), a także zatwierdzeniem ICC dla USA i krajów Dalekiego Wschodu. Okres użytkowania systemu wynosi 100 lat według ETA oraz 120 lat według biura inżynierskiego IEA ze Stuttgartu.

Zaprawa iniekcyjna jest dopuszczona do zastosowań sejsmicznych w kategoriach C1 i C2 według ETA oraz od A do F zgodnie z ICC-ESR. Jest również bezpiecznym wyborem w przypadku otworów wiertniczych wypełnionych wodą oraz podczas pożarów o odporności ogniowej R240. Zatwierdzenie ICC obejmuje również montaż podwodny.

Balustrada o wysokości 1,20 m ma odtąd zabezpieczać bazylikę przed powodziami do poziomu zalania 2 m powyżej normy. Dzięki temu szklany mur ochronny może zabezpieczać historyczny symbol Wenecji przed zalaniem i zachować go dla przyszłych pokoleń.
cd-green-6db56bc646-frkcx